03/11/2008

Μερντ@ the mirror

Αποκληρε? Ακου με λιγο.

Δεν μπορεις να ελεγξεις τα παντα. Μα γιατι? Δεν θα επρεπε? Εισαι ανθρωπος, ολοι σας ειστε. Ε και? Εγω με οριζω η κατι αλλο? Γιατι απλα δεν δεχεσαι? Ποναει η σκεψη φιλε. Και εισαι εγωιστης? Μπορει, μαλλον ναι. Γιατι προστασια και οχι τιμωρια? Θεμα ονοματος ειναι? Δεν νιωθω καλυτερα με τον εαυτο μου οπως και να το πω. Μπορει να κανω και λαθος. Νιωθεις? Δεν νιωθω απλα, ειμαι ολοκληρος. Και ειναι Εκεινη. Και ποναμε. Και η ηχω στο κεφαλι σου? Φαινεται στη φλεβα που χτυπαει στο μετωπο. Σε μισω ειπε. Αφου δεν το εννοουσε ετσι. Και τα ματια της που τον κοιταξανε ετσι? Μη ζηλευεις παλι, το περασες αυτο. Ποσο ακομα μπορεις να χτυπας τον εαυτο σου? Μα εγω δεν εκανα το λαθος? Κανεις δεν εκανε λαθος. Συμβαινουν αυτα δηλαδη? Προφανως. Οι προοπτικες ειναι απειρες, οι μεταβλητες ειναι απειρες, μπορει σε καποιο συμπαν εσυ να μην υπηρχες. Ναι αλλα τωρα υπαρχω. Πρεπει να ποναει παντα για να μαθαινεις? Η να φτανεις στο σημειο μηδεν πριν χασεις αυτο που αγαπας για να το καταλαβεις? Πολλες φορες χρειαζεται αυτο. Το λες γιατι δεν το ενιωσες. Εκει ημουν κ εγω φιλε, σε ακουγα, μονο εγω σε ακουγα, δεν υπηρξε κανεις που να σε κοιταξε στα ματια να καταλαβει. Πονεσα φιλε μου. Την πονεσες ομως. Και ακομα πονατε. Και πρεπει να μαθεις να ζεις μ αυτο. Θελω να μη σκεφτομαι κανεναν, μονο εκεινη. Δεν μπορεις να θυμωσεις. Μεσα μου αερας που φυσα το θυμασαι αυτο φιλε? Μη μου αρχιζεις εικονες για χαλασματα. Ειμαι γραφικος λες ε? Αγαπας απλα. Μα εκεινη το ειπε, η αγαπη δεν ποναει, ο πονος ποναει. Ε τοτε δεξου τον πονο. Κ ασε την ψυχη σου να κανει τα υπολοιπα. Μια ζωη θα αμφιβαλλω αν κανω το σωστο. Και μια ζωη θα μετανιωνεις αν κανεις το λαθος. Κατι μας ειπες τωρα, παντα με μπερδευεις. Αυτη ειναι η δουλεια μου.

1 σχόλια:

marianthi said...

merde de les tipota...
s agapaw,sou eipa na to thimasai,auto mono...